Zumaiako udalean ahanzturaren aurkako ekitaldia
Frankismoak ezeze, gerra zibilak eta kolpe faxistak hainbat herritarren eskubideak urratu zituzten urteetan, faxismoaren baloerak inposatuz. Herritarrengan eragin nagusietako bat izan zuen erbesteak eta baita gerra zibil garaian etxetik alde behar izanak, baina kolpisten eta erregimen faxistarekin bat ez zetozen pentsakerak izateagaitik kanporatuak ere izan ziren.
Ostiralean, Zumaiako udalaren pleno aretoan “historia ahanzturan ez erortzeko ekitaldia” egin zuen Zumaiako udalak:
Gerra Zibilean, garai hartako Udal ez-legitimoak hartutako erabaki baten ondorioz herritar ugari herria uztera behartuak izan ziren. Otsailaren 13 eta 14aren artean, 256 herritarrek utzi behar izan zuten Zumaia, baina aurreko zein ondorengo egun eta hilabeteetan pertsona gehiagok ere utzi behar izan zuten herria. Gaur, Zumaiako Udalak herria utzi behar izan zuten haiek guztiak eta beren senitartekoez gain, urte latz haietan era bateko edo besteko errepresioa bizi izan zuten herritar guztiak gogoan izan nahi izan dituzte egin den ekitaldi instituzionalean.
Iñaki Agirrezabalaga Zumaiako alkatea, info 7 irratian elkarrizketatu zuten ekitaldi honen karira:
Franko ez da ohorezko ezta Bizkaiko Diputazioan ere
Prentsak azaldu duenez, Bizkaiko Diputazioko bozeramaileak jakinarazi du, 1950an emandako izendapena desegin dutela. Izendapen honekin, agintari faxistak zituen ohorezko izendapenak deuseztatu dira.
1950ean, Francori Diputazio Frankistak “Medalla de Brillantes de Bizkaia” eta urrezko liburua-deiturikoan “Ohorezko eta adopziozko lehen bizkaitarra” tituluak eman zizkioten. Orain bi urte ere izan zen eztabaida, izan ere garai hartako agintari frankistak (Javier de Ybarra Berge y Augusto Unceta) omentzeko plaka bat jartzea nahi zuten (PP-k eta PSE-k) baina AHAZTUAK 1936-1977 elkartearen eskaria babestu zuen gehiengo ordezkaritza politikoak zeinaren ondorioz plaka jartzeko PPren proposamena bertan behera geratu zen.
Erabaki honekin, orain, emandako tituluak bertan behara eta baliogabe geratzen dira, dikadorea hil eta hamarnaka urtera.
Hainbat ohorezko titulu jaso zituen Francok bere agintaldia goraipatu eta frankismoaren baloreak inposatzeko, Bizkaiko diputazioko hau bezala, herri askotan ohorezko alkate izendatu zuten; Elgoibarren adibidez edo Genikan, alkateak eta zinegotzien izenean emandako Gernikako herriaren urrezko domina. (Herria txikitzea agindu zuenari herriaren urrezko domina!)
Oroimen historikoaren legeak aipatzen zuenez, kolpe faxista goraipatzen zuten izendapenak, ikurrak, zein bestelako objektuak kentzeko atalaren barnean kokatzen du Bizkaiko diputazioak erabaki hau; halabaina legea erabat osoa ez izateaz gain, legeak duen eragina ere ez da osatzen erabat; legea ez da betetzen beraz.
Dei egiten diegu, herritarrei elkarlanerako, eta zuen inguruen dauden ikur faxisten berri eman diezaiguzuen, hauen zentsu bat egin ondoren, dagokionari ken dezan jakinarazi diezaiogun.
Erabakitze eskubidearen aldeko «hiriburua» bilakatuko da Gernika apirilean (Gara)
(http://tokiko.tv/misc/player.swf )
Bonbardaketaren 75. urtemuga ospatuko da aurten eta apirliaren 19tik 26ra Gernika Euskal Herriko erabakitze eskubidearen aldeko «hiriburua» eta «bozgorailua» bilakatzeko asmoa agertu dute Gernika Batzordeak gaur burutu duen ekitaldian Gernika Batzordeak gaur goizean egin du aurkezpena.
Gernikako bonbardaketaren 75. urteurrena testuinguru berezi batean heltzen dela gogoratu dute gaur goizean. Gernikako Akordioa, Aieteko Adierazpena edo ETAren erabakiak Euskal Herriak Estatu espainol eta frantsesarekin bizi duen gatazka politikoari konponbidea emateko bidea ireki dutela adierazi dute.
Horregatik, aurtengo leloa «Askatasuna, Bakea,… Autodeterminazioa» izango dela adierazi dute eta datorren apirilak 19tik 26ra bitartean Gernika Euskal Herriko erabakitze eskubidearen aldeko hiriburua eta bozgorailua bilakatu behar dela adierazi dute Gernika Batzordeko ordezkariek.
Frankismoaren bidegabekeriak eta Frankismoa Euskal Herrian: Iñaki Egaña
Boltxe kolektiboak, argitaratu berri duen elkarrizketa da hau. Iñaki Egañari Barakaldon egindakoa, Frankismoa Euskal Herrian liburuaren aurkezpena baliatuz. Bideoan berriz, Iñaki Egañak Los Crimenes de Franco en Euskal Herria 1936-1940 liburuaren aurkezpena eta balorazio labur bat egiten du.
Elkarrizketa osoa irakurtzeko klikatu hemen.
Iñaki, háblanos para empezar de “Euskal Memoria” ¿Qué pretendéis y cuales son vuestros objetivos?
Nuestra pretensión es sencilla. Poder recoger de manera notoria el testimonio de varias generaciones, las nuestras y las que nos han precedido, a través de documentos, investigaciones, trabajos, listas, entrevistas, etc. El recuento de lo sucedido durante la guerra civil, que más de 70 años después aún estamos investigando, nos llevó a una lectura estratégica. Tenemos que comenzar a llenar nuestra propia mochila sin esperar a que lo hagan otros. Porque, además, cuando lo han hecho ha sido de manera interesada. Manipulando y sustituyendo lo sucedido en función de determinados intereses políticos. Queremos ser imparciales en la recogida de todo este bagaje, pero como actores de este país no podemos ser neutrales. ¿Objetivos? En la medida de lo posible ir rescatando la historia oculta, poniendo nombre, apellido y rostro a miles de protagonistas anónimos, manifestando cuáles eran sus proyectos, sus luchas, sus sueños y sus ambiciones políticas. Tenemos una historia colectiva que es patrimonio de nuestro país y nuestra labor debe de ir encaminada en poner los medios para que así sea.
Es desalentador ver que personas como Fraga con mucha sangre chorreando de sus manos o antes Franco, murieron en la cama, impunes y además alabados por la prensa oficial. ¿Cómo crees que podemos darle vuelta a esta situación y que al menos en Euskal Herria pasen a la historia como lo que realmente fueron?
Se trata de un trabajo de denuncia permanente. Los historiadores tenemos que ser objetivos pero no podemos ser neutrales, como decía antes. Y en esa línea, la descripción del régimen debe llevar pareja una denuncia, de obviedades pero también gracias a las interpretaciones que de las investigaciones se puedan derivar. Fraga es parte de ese esperpento que fue la transición, la ley de punto final que convirtió a fascistas en demócratas. Ese fue el gran triunfo del franquismo, que circuló a paso firme por la historia, avasallando y eliminando a su disidencia y oposición en las cárceles y en los paredones, y luego no fue siquiera amonestado por ello. Y la culpa no fue únicamente de los franquistas, que a fin de cuentas intentaron camuflarse entre el paisanaje, sino de los que permitieron semejante tropelía. Uno a uno debían haber sido identificados y condenados por sus crímenes de lesa humanidad. Que Fraga haya muerto sin ser juzgado es una mala noticia.
Ya para terminar, no queremos ametrallarte a preguntas…La memoria debe ser usada como herramienta para el futuro, ¿Consideras esa una de las funciones que debe tener Euskal Memoria?
La memoria es un terreno a cultivar en cualquier faceta del trabajo político. La experiencia nos dice que es una batalla que, en determinadas coyunturas, tiene una importancia crucial. Aznar y Rubalcaba definieron recientemente la cuestión como la “batalla del relato”. No tiene tras de sí cañones, aviones o tanques, pero sí una fuerza descomunal para desinformar, manipular e incluso movilizar. Por eso no la podemos descuidar. Porque nosotros ofrecemos verdad y objetividad, sin neutralidad como he dicho antes, y un relato completo. No parcial. La historia nos dice que cuando España y Gran Bretaña incendiaron y exterminaron Donostia en 1813, o la Alemania de Hitler y la España de Franco acabaron con Gernika en 1937, el relato fue parte de aquellas agresiones. Primero negando el crimen. Y luego manipulando la evidencia. No quiero decir con esto que la memoria sea un arma de guerra, sino que los que consideran que están en guerra permanente contra la disidencia la van a usar en su beneficio y, por tanto, no debemos abandonar los escenarios que proponen. Porque, además, es un terreno en el que tenemos mucho que ganar. Las atrocidades del capital, del fascismo, de los ejércitos de ocupación han sido de semejante magnitud que la huella que han dejado afecta, en mayor o menor medida, a la mayoría de la sociedad vasca. Y eso lo debemos recordar continuamente.
Pues eskerrik asko por tu tiempo y tus respuestas, agradecerte además el trabajo inmenso que estáis haciendo y desear que lleve a buen puerto, es decir, a la contribución necesaria para esa Euskal Herria socialista que todas y todos anhelamos
Eskerrik asko zuei. Todas y todos somos protagonistas de la historia y, por tanto, no debemos caer en la trampa que nos tienden diciendo que la historia hay que dejarla en manos de tres o cuatro especialistas. En este terreno debemos ser, también, sujetos activos. Así ganaremos un futuro a nuestra medida, no a la de los que han puesto los cimientos de la injusticia y la desigualdad.
Markinako Frontea liburuaren aurkezpena Udalean
Ostiralean (Urtarrilak 20) aurkeztu zuen herritarren aurrean Patxi Juaristik Markinako Frontea liburua. Abenduan Durangoko azokan aurkeztu zuen aurrena, (irakurri orduan egin genion elkarrizketa hemen). Ostirako aurkezpenean, Markina-Xemeingo udalaren babesa izan zuen izan ere Josune Baskaran Markina-Xemeingo udaleko zinegotziak egin zituen aurkezpen lanak, ondoren Gidor Bilbaok hartu zuen hitza, EHUren izenean liburua argitaratzeko arrazoiak defendatuz. Patxi Juaristik burutu zuen aurkezpenaren atal nagusia, eta liburuaren ildoak azaltzeaz gain, lan hau nola egin zuen azaldu eta zehaztu zuen.
Pleno aretoa beteta zegoen, aretoa, herritarrengana hurbildu zen; bertaratu zen jendetza ikusita eta bestetik liburuaren letra eta pasarte ezberdinen atzean dauden herritarren izen eta abizene oroimena pleno areto horretara ekartzean.
Gaiak herritarren artean zerbait mugitzen duela somatu zen, iritzien tartean ikusi ahal izan zen moduan. Galdera eta iritzien tarteak parte hartze haundia izan zuen; bai eskerrak emateko, egindako lanari babesa erakusteko zein goraipatzeko eta liburuaren atzean zegoen lana zein oroimen historikoa landu (garatzeko) dagoen beharra transmititzeko.
Hala ere, oraindik zer egina dagoela begi bistan geratu zen. Interbentzio eta iritzi ezberdinek, erreparazio justu eta duin bat egin gabe dagoela mahai gainean jartzen dute. Frankismoaren ondorioz, memoria egia eta erreparazioa ezin izan dira egin. Zapalduek, errepresioa jasan dutenek, duintasunez gorde behar izan dute egia eta oraindik zalantzak ugariak dira.
Heldutasunez, seriotasunez, arduraz, hurrengo generazioei dagokigu, memoria lantzea. Gure eskuetan dago memoria, justizia eta egia osoa lantzea. Honetarako, gizarte eragile, instituzio zein norbanako eta gainontzekoen elkarlana beharrezkoa delarik. Bakoitzak dagokion lekutik eraginez, bakoitzari dagokion arduraz jokatuz.
Marcelo Usabiaga Jauregi
Testigantza entzuteko:
Marcelo Usabiaga Jauregi, (Ordizia 1916- Hernani 2015) Ordizin jaio eta haurtzaroan Baionan bizi izan zen. Handik Irunera joan ziren bizitzera eta bertan bizi izan zen gaztetan, gerra zibilera arte. 17 urterekin, 1933an Juventud Comunista-n afiliatu zen eta Irungo arduraduna izan zen. 1934an Asturiarrei, Frantziara ihes egiten laguntzeko sarearen enlazea izan zen eta honengatik atxilotu zuten Irunen handik Oviedoko kartzelan zenbait egun egiteko.
1936an Gerra Zibila hasita, faxisten aurka, Irunen defentsan parte hartu zuen eta geroago Frantziara ihes egitea lortu zuen. Bartzelonara bueltatzean, bere burua faxisten aurka egiteko boluntario aurkeztu zuen eta Madrileko frentean jardun zuen. Berriro, Bartzelonara itzuli zen (han zituen gurasoak, erbesteratuta) eta Manuel Cristobal Errandonearen bitartez, Bilbora joan eta 1937ko otsailean Rosa Luxenburgo Batailoiko kide izan zen. Batailoi honek, Urberuagan zuen kuartel nagusia Markinaldeko Frentean eta Marcelino han egon zen, Markinaldeko Frentean borrokan faxisten kontra inguruan zeuden posizioak defendatuz.
Urberuagatik, egunero, egunsentian, Markinara abiatzen ziren, handik Etxebarrira eta hemendik, inguruko mendietako trintxeretara. Garai honetan JSU-ko zuzendaritzan sartu zen. Frantzian babestu zen eta geroago berriz, Bartzelonara itzuli ondoren Aragoi, Teruel, Lerida… eta hainbat lekutan borrokatu zuen Frankoren tropen aurka.
Gerra bukatu ondoren, 1939an Balentzian atxilotu eta epaitu egin zuten. Irungo 13 pertsona hiltzea eta Irun erretzea leporatuta; salaketa faltsu honengatik, 30 urteko zigorra jarri zioten baina 1944ean Arronako kartzelan zegoela ihes egin zuen.
Frantzian babestea lortu zuen eta han zegoela, Makien antolaketan zebiltzanekin bat egin eta gerrilari izan zen. Donostian atxilotu zuten, Meliton Manzanasen aginduz eta atxiloketa egunetan bortizki torturatu zuten. 20 urte eta egun bateko kartzela zigorra jarri zioten, eta espainiako kartzela ezberdinak pasatu ondoren, 1946an preso komunistak Burgosko kartzelan batu zituzten, non Marcelok 1946tik 1960bitarteko urteak kartzela honetan bete zituen.
Kartzelatik irten ondoren, Hernaniko lantegi batean hasi zen lanean eta herri honetan bizi izan zen.
Garaian aldizkariaren 47.aleak Gerra Zibila du gai nagusi
Markina-Xemeingo GARAIAN KULTUR ELKARTEAK, Garaian aldizkariaren 47.zenbakia aurkeztu du gaur UHAGON kulturgunean. Gerra Zibila du gai nagusi aldizkariaren ale honek, “izan ere, 75 urte betetzen dira gerra hasi zela eta garrantzitsua iruditu zaigu gai hau jorratzea. Gerrako frentea oso gertu egon zen gure herritik eta garaiko markinarrek eta xemeindarrek oso modu intentsuan bizi izan zuten gerra garaia”.
47.ale honetan, Gerra zibileko hainbat argazki eta protagonistaren nondik norakoak aurki ditzakezue, Bittori Muniozgureni (Etxebarria,1918) egindako elkarrizketa, Iñaki Goiogana, Mikel Errazkin eta Patxi Juaristirekin solasaldia Memoria Historikoa eta gerra zibilaren inguruan, Markinako eta Xemeingo emakumeak gerra zibliean (Patxi Juaristi) artikulua eta beste hainbat kontu.
Gainera, eguna osatzeko, “Gerra Zibila, jendea da hila” Musika eta Olerki emankizuna ikusgai izan da Karmengo elixan, Garaian elkarteak antolatuta, Xemeingo Abesbatzak eta Abarka antzerki taldeak lagunduta.
- ← Anterior
- 1
- …
- 24
- 25
- 26
- …
- 36
- Siguiente →
Halabaina, eskaera zabala egin nahi dizuegu, gurekin batera, zuen ekarpentxoa beharrezkoa dugu. Gerra Zibilaren zein Frankismo garaiko datuak, argazkiak, kontakizunak, gertaerak bildu, osatu eta gure herriaren ondare historikoa osatzen laguntzeko eskaria luzatzen dizuegu.
baldintza berezi batzuekin baina kontuan hartzekoa da argazki galeria honek duen garrantzia. Ondare fotografiko-historiko izugarria dago edozeinen eskura. Gainera, orain arte ezezagunak izan diren argazki piloa kaleratu dira gestio honekin.
gerra zibilaren igurukoak dira asko, bertan aurki ditzakegularik Markinaldeko Frentean zehar faxistek ateratako zeinbait: Urkaregi ingurukoak, Markinakoak, Iruzubietakoak…

Klaudio Totorikaguena Arroitajauregi 1929ko otsailaren 5ean jaio zen Etxebarriko Zulueta Goikon. Aitak ekarri zuen gerraren berria; normalean Xemeinera jeisten ziren, jokera gehiago zuten eta handik edo kaletik ekarri zuen gerra zetorren berria.